Jeśli chcesz założyć własny biznes, musisz spełnić kilka ważnych obowiązków. Jednym z nich jest wypełnienie wniosku CEIDG-1. Ta broszura pomoże Ci krok po kroku przejść przez wszystkie formalności. Masz pytania jak wypełnić CEIDG? Odpowiadamy.
Wniosek CEIDG – do czego służy?
Każdy, kto chce rozpocząć własną działalność gospodarczą, musi dopełnić pewnych formalności. Jednym z nich jest wypełnienie wniosku CEIDG. Należy go złożyć w dowolnym urzędzie gminy, miasta lub powiatu. Jest to formularz, który po wypełnieniu i przesłaniu wpisuje się do centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej. Jeśli wybierzesz formę działalności jako osoba fizyczna, musisz wypełnić wniosek CEIDG-1. Ten dokument jest obszerny i jego wypełnienie może wydawać się skomplikowane. Poniższe instrukcje pomogą Ci uprościć ten proces. Niezbędna jest informacja jak wypełnić wniosek CEIDG. W ten sposób nie popełnisz żadnego błędu. Należy podkreślić, że formularz ten jest niezwykle ważny, ponieważ odpowiada nie tylko za złożenie wniosku o przystąpienie do CEIDG, ale także za kilka innych ważnych kwestii. Za wypełnienie wniosku CEIDG odpowiada głównie za: rejestrację w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarczych (REGON), złożenie wniosku o identyfikację do Naczelnika Urzędu Skarbowego (NIP), wybór formularza PIT, powiadomienie płatników do ZUS, oświadczenie o kontynuacji ubezpieczenia społecznego rolników.
Gdzie można wypełnić wniosek CEIDG?
Wniosek CEIDG można złożyć za pośrednictwem oficjalnej strony biznes.gov.pl oraz systemu bankowego. Jeśli chcesz wypełnić formularz online, musisz najpierw posiadać: podpis elektroniczny lub profil zaufany ePUAP. Możesz więc uniknąć chodzenia do biura. Należy podkreślić, że nie każde pole jest obowiązkowe w przypadku zakładania firmy.
Jak należy wypełnić wniosek CEIDG?
Pola obowiązkowe, które należy wypełnić przy składaniu nowego wniosku o wpis, są na formularzu oznaczone gwiazdką (*). W razie potrzeby prosimy również o wypełnienie odpowiednich rubryk i pól w innych sekcjach formularza wniosku. Miejsce i data złożenia wniosku. Wnioskodawcy pozostawiają to pole puste, a dane w nim zawarte zostaną uzupełnione przez funkcjonariusza przyjmującego wniosek. Typy aplikacji. Tutaj należy zaznaczyć pozycję 1. „Wniosek o dopuszczenie do CEIDG”. Dane wnioskodawcy/przedsiębiorcy. W części 2 wnioskodawcy są zobowiązani do wypełnienia swoich danych osobowych i identyfikacyjnych. Pola w sekcji 2.1. Do wypełnienia tylko przez wnioskodawców zagranicznych. Adres zamieszkania. W sekcji 3 wnioskodawcy wpisują swój adres zamieszkania. Informacje kontaktowe. W sekcji 4 wnioskodawca podaje dane kontaktowe. Profil firmy. W części 5 wnioskodawca podaje dane przedsiębiorstwa. W przypadku prowadzenia jednoosobowej działalności firma musi zawierać imię i nazwisko w niezmiennej formie. Tytuł może zawierać dodatkowe określenia, takie jak „Usługi remontowe Jana Kowalskiego”. Tytułem wydarzenia może być również imię i nazwisko zgłaszającego. Wnioskodawca wskazuje również nazwę skróconą, która jest dobrowolną nazwą firmy. W tym przypadku nie ma obowiązku podawania imienia i nazwiska przedsiębiorcy. Jeżeli przedsiębiorca nie posiada skróconej nazwy, w tym miejscu należy podać nazwę właściciela firmy. Skrócona nazwa nie jest obowiązkowa, jednak przedsiębiorcy mogą jej używać. Wiąże się to z pewnymi ograniczeniami, gdyż można go wykorzystywać wyłącznie do celów marketingowych lub do kontaktu z kontrahentami – w ZUS pojawiają się również nazwy skrócone. Profil firmy. W części 5 wnioskodawca podaje dane firmy. W przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej korporacja musi zawierać imię i nazwisko w tej samej formie. Nazwa może zawierać inne określenia, takie jak „Jan Smith Refurbishment Services”. Tytułem wydarzenia może być również imię i nazwisko zgłaszającego. Wnioskodawca wskazuje również nazwę skróconą, która jest nazwą dobrowolną. W tym przypadku nie ma obowiązku podawania imienia i nazwiska przedsiębiorcy. Jeżeli przedsiębiorca nie posiada nazwy skróconej, w tym miejscu należy wpisać nazwę właściciela firmy. Krótka nazwa nie jest obowiązkowa, ale handlowcy mogą jej używać. Wiąże się to z pewnymi ograniczeniami, gdyż może być wykorzystywana wyłącznie do celów marketingowych lub kontaktu z kontrahentami – skrócona nazwa pojawia się również w ZUS.
